Galwanizacja

Galwanizacja to zabieg elektroleczniczy, który polega na przepływie prądu stałego przez tkanki, między dwiema elektrodami. Prąd stały cechuje się stałym natężeniem i stałym kierunkiem przepływu. W tkankach prąd płynie najkrótszą drogą o najmniejszym oporze. W skórze są to ujścia i przewody wyprowadzające gruczołów potowych i łojowych. W tkankach leżących głębiej prąd płynie w przestrzeniach międzykomórkowych oraz wzdłuż naczyń krwionośnych, limfatycznych oraz nerwów. W zależności od ułożenia elektrod prąd może płynąć podłużnie lub poprzecznie w stosunku do osi ciała poddanej zabiegowi.
Prąd galwaniczny stosuje się w celu zwiększenia ukrwienia, zwiększenia pobudliwości układu nerwowo-mięśniowego, zmniejszenia napięcia mięśni, zmniejszenia obrzęku, przyspieszeniu gojenia ran, stymulacji rozrostu kości, uśmierzenia bólu, miejscowego wprowadzenia leków.
 

Wskazania do galwanizacji:

• nerwobóle, polineuropatie, zapalenia nerwów, mialgie;
• zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, artrozy, bóle stawów;
• zapalenie ścięgien i pochewek ścięgnistych, choroby tkanek okołostawowych;
• obwodowe porażenia, porażenie nerwu twarzowego, zespoły korzeniowe, angioneuropatie (choroba Raynauda);
• zaburzenia krążenia obwodowego, miażdżyca zarostowa tętnic (okres I-IIa);
• utrudniony zrost kostny, osteoporoza;
• owrzodzenia żylakowate, owrzodzenia neurotroficzne, odleżyny, przedłużające gojenie się ran;
• choroba Bechterewa;
• stany pourazowe (krwiaki, obrzęki), przeciążenia, bolesne napięcie mięśni;
• zwiększone pocenie się rąk, stóp;